Chorał gregoriański

Swoją nazwę ta bardzo popularna średniowieczna forma muzyki sakralnej zawdzięczać będzie jednemu z papieży, a mianowicie Grzegorzowi I Wielkiemu, który swoje stanowisko piastował w szóstym wieku. Do jego zasług zaliczyć będziemy mogli przede wszystkim kodyfikację zebranych tekstów pieśni, sama nazwa jednak zaczęła funkcjonować po jego śmierci, wcześniej natomiast chorał ten nazywany był śpiewem rzymskim. Sam chorał według definicji będzie zbiorem pieśni, które występują podczas liturgii w trakcie trwania mszy świętej. W okresie średniowiecza wyróżniane były różne rodzaje chorałów w zależności od tego w jakich ośrodkach powstawały. Wprowadzenie precyzyjnych zapisów muzycznych oraz nutowych z całą pewnością posiadało bardzo duże znaczenie jeśli chodzi o dalszy rozwój i jednoczesne ujednolicenie chorału gregoriańskiego. Niezależnie od tego jak kształtowała się tradycja rzymska rozwijały się cały czas osobne i samodzielne śpiewy w liturgii mediolańskie, mozarabskiej, wizygockiej i wielu, wielu innych tym właśnie podobnych. Wszystkie z tych śpiewów wchodzić będą w skład tak zwanej monodii liturgicznej, czyli śpiewów jednogłosowych, które opierały będą się na diatonicznych systemach. Chorał gregoriański stał się punktem wyjścia do kolejnych konstrukcji opierających się o wielogłosowość, kontrapunktyczność i wiele, wiele innych podobnych cech, między innymi modyfikowanie pierwotnej linii melodycznej. Od początków wieku dwunastego chorał gregoriański coraz bardziej zaczyna podlegać wpływom muzyki tak zwanej menzuralnej.